Giełda
Liczba graczy: 2-6
Rekwizyty gry: akcje, karty akcji, tabela kursów,
pieniądze
Gra ta ukazała się po raz pierwszy około roku 1965
w USA pod tytułem BROKER (MAKLER). Jest ona
autorstwa spółki Peter B. Murray i Steven T. Spencer,
której zawdzięczamy również grę DŻOKEJ. Charakterystycznym
mało znanym elementem GIEŁDY
jest to, że gracze próbują zmieniać kursy akcji
sygnalizowane na tabeli kursowej za pomocą
kart akcji.
PRZEBIEG GRY
Każdy z graczy otrzymuje kapitał podstawowy
w postaci 10 kart akcji. Za pomocą tych kart mogą
być zmieniane w górę lub w dół kursy akcji czterech
przedsiębiorstw. Każdorazowa zmiana kursu
akcji jest zaznaczana na tabeli odpowiednimi
kolorowymi pionkami.
Przed lub po każdej rozgrywce uczestnicy gry
mogą kupować lub sprzedawać karty akcji. Istotne
jest wyjście właściwą kartą w odpowiednim czasie.
Również innych graczy powinno się jak najdłużej
utrzymywać w niepewności, którego przedsiębiorstwa
korzystne akcje są w danej chwili w naszym
posiadaniu.
Gra kończy się, gdy wszystkie rozdzielone karty
zostały rozegrane. Następnie sumuje się wartość
zakupionych akcji według ostatnio notowanego
kursu. Może się też tak zdarzyć, że dopiero końcowa
rozgrywka pokaże, kto jest zwycięzcą gry,
tzn. kto osiągnął najwyższy zysk na zmieniających
się kursach akcji.
Zostań szefem!;
Liczba uczestników: 3-9
Rekwizyty gry: plansza, karty ryzyka, piony (oznaczające
maszyny, towary, komputery oraz siłę roboczą),
żetony, pieniądze, kostka
Niemiec Harald Riehle, który byl właścicielem
fabryki urządzeń precyzyjnych w Esslingen, skonstruował
na bazie swoich doświadczeń z czasów
studiów planszę do gry w przedsiębiorstwo. Z tego
projektu powstały dwie gry towarzyskie, które
wydał we własnym wydawnictwie w roku 1968.
Nazywały się one HALLO BOSS (HALO SZEFIE) i BIG BOSS
(DUŻY SZEF). Z ich połączenia powstała w 1977
roku gra pod tytułem ZOSTAŃ SZEFEM.
Gra ta uczy sposobów ekonomicznego myślenia
i działania. Wymaga taktyki prowadzenia negocjacji,
szybkiego podejmowania decyzji i analitycznego
myślenia. Wykazuje, że chciwość oraz lichwiarstwo
do niczego nie prowadzą. Każdy z graczy jest zdany
na partnerów postępujących fair i sam również
odpowiednio się zachowuje.
Uczestnicy gry (menedżerowie) przesuwają swoje
piony po torze gry, na którym ciągle pojawiają
się nowe problemy wymagające podejmowania
decyzji: kupowania, inwestowania, produkowania
i sprzedawania. Mogą być nabywane maszyny,
wynajmowane komputery, zawierane umowy
ubezpieczeniowe i zaciągane kredyty.
Każdy z uczestników gry ma fabrykę z maszynami,
magazynami surowców i gotowych wyrobów.
Stopniowo rozwija się swobodna gra, w której ciągle
dochodzi do próby sił, aż do negocjacji o płace
z kierownictwem i związkowcami. Bawiąc się,
poznajemy najważniejsze zależności gospodarczo-
-ekonomiczne. W interesujący sposób wchodzimy
w świat odpisów, bilansów i podatków. Przecież
i normalnego zjadacza chleba interesują problemy
kosztów produkcji, wysokości wynagrodzeń, rynek
pracy i konkurencja.
Droga do uzyskania satysfakcji prowadzi powoli,
krok po kroku, poprzez skomplikowane zasady
gry. Tak więc, podobnie jak w życiu, nie jest to prosta
i krótka gra. Powinno się mieć na nią przynajmniej
kilka godzin.