Spółki naftowe
Spółki naftowe
Liczba graczy: 2—6
Rekwizyty gry: plansza, tabliczki z otworkami, piony,
żetony (sztony), karty wydarzeń i informacji, pieniądze,
kostka
W roku 1958 Tord Hasselquist, ówczesny dyrektor
szwedzkiego wydawnictwa zajmującego się publikacją
gier, otrzyma! zamówienie od dużej międzynarodowej
spółki branży paliwowej na opracowanie
gry, której tematem byłoby wydobycie, transport
i sprzedaż ropy naftowej. Po przeczytaniu odnośnej
literatury fachowej przygotował on w ciągu
kilku dni grę OLJAN, która początkowo była
prezentem reklamowym. Jednak ponieważ odbiorcy
zareagowali na tę grę bardzo entuzjastycznie,
została ona wprowadzona na rynek. W Niemczech
pierwsze wydanie licencyjne pojawiło się
w roku 1960.
SPÓŁKI NAFTOWE są interesującym przykładem
rozwinięcia podstawowej zasady MONOPOLU. Ta
bogato wyposażona gra ma ten atut, że nie ma w niej
nużącej fazy początkowej, a właściwa rozgrywka
rozpoczyna się praktycznie natychmiast. Jej kolejną
zaletą jest to, iż wszyscy uczestnicy gry biorą
w niej udział do końca. Nikomu nie grozi niebezpieczeństwo
wcześniejszego wypadnięcia z gry.
Istotną różnicą w odniesieniu do MONOPOLU jest
także to, że zwycięstwo nie zależy od zrujnowania
współuczestników gry, lecz od własnej zręczności
i skuteczności jako przedsiębiorcy w szukaniu
źródeł ropy i od tego, czy trafi się na roponośny
pokład czy też nie. Oczywiście nie bez znaczenia
jest również szczęście w rzutach kostką.
Każdy z graczy stanowi spółkę naftową, która
na własne ryzyko zajmuje się odkrywaniem pokładów
ropy naftowej, troszczy się o jej wydobycie,
transport i sprzedaż. Ceny zmieniają się zgodnie
z prawem popytu i podaży. Dochody mogą być
ponownie inwestowane w nowe wiercenia.
W całym tym przedsięwzięciu chodzi nie tylko
o zysk, lecz również o dostarczenie niezbędnej
dla przemysłu energii. Dlatego oceniane jest
nie tylko zręczne prowadzenie spółki, lecz także
poziom zaopatrzenia.
PRZEBIEG GRY
Każdy z graczy otrzymuje kapitał początkowy. Piony
poruszają się po polach na obrzeżach planszy.
W pierwszym etapie gry liczy się to, by możliwie
szybko i sprawnie przeprowadzić wiercenia uwieńczone
znalezieniem pokładów roponośnych, ażeby
w etapie drugim móc przystąpić do transportu
i handlu.
Jeśli osiągnie się pole „wiercenie", to stosownie do
sytuacji finansowej otwiera się możliwość dokonania
odwiertów w poszukiwaniu ropy. Na tabliczce
z otworkami do wtykania oznacza się każdorazowy
stan wierceń. Druga tabliczka do wtykania informuje
szczegółowo o ruchach w cenach rynkowych
i przypadającej ilości wydobycia.
Jeśli tylko w porcie, w którym dokonuje się
załadunku, znajdzie się do dyspozycji pożądana ilość
ropy, można czarterować statek i transportować
paliwo do użytkowników. Po dotarciu na miejsce
przeznaczenia ropę sprzedaje się po aktualnie
obowiązującej cenie rynkowej.
Znaczny wpływ na grę mają bieżące wydarzenia,
odkrycie źródeł, oferty specjalne, kończące się
pokłady ropy itd. Koniec gry następuje albo po
upływie uzgodnionego wcześniej przez uczestników
czasu, albo po osiągnięciu określonego poziomu
zaopatrzenia.
SPÓŁKI NAFTOWE to popularna gra inwestycyjna,
która pomimo swej kompleksowości pozostaje
nadal przejrzysta, a dzięki interesującym zasadom
otwiera wystarczająco szerokie pole do różnorodnych
rozstrzygnięć.