Wyścigi samochodowe
Wyścigi samochodowe były zawsze ulubionym
tematem gier planszowych. W grupie tej są zwykle
proste gry, w których decydująca o zwycięstwie
jest szybkość dotarcia na metę, jak też wyścigi
z przeszkodami, gdzie można otrzymać punkty
karne lub płacić kary.
Gra o milion
Liczba graczy: 3-6
Rekwizyty gry: plansza, figura, 2 kostki i pieniądze
Ta oryginalna gra, w której przyjmuje się zakłady,
powstała około 1980 roku. Jej autorem jest
Riidiger Koltze. Podobnie jak w grze DŻOKEJ
obowiązuje tu zasada, że każdy z graczy wykonuje
ruchy tą samą, jedyną zresztą figurą.
PRZEBIEG GRY
Celem gry jest umiejętne lokowanie swoich pieniędzy,
które dzięki ewentualnym wygranym pomnożymy
tak dalece, że zostaniemy „milionerami".
Wszyscy uczestnicy gry mają do dyspozycji tylko
jedną figurę, którą na zmianę poruszają się po
planszy o taką liczbę punktów, jaką uzyskali z rzutu
dwóch kostek. Jednakże przed wykonaniem rzutu
gracze zastanawiają się, na jakim polu ta figura
mogłaby po rzucie wylądować. Zależnie od swoich
oczekiwań obstawiają oni pola gry posiadanymi
lub umownymi pieniędzmi. Właśnie te spekulacje,
jaki będzie wynik rzutu, a co się z tym łączy,
czy przyniesie on zysk, czy też stratę, stanowią
o niewątpliwej atrakcyjności tej gry.
Tor gry podzielony jest na 8 segmentów,
a każdy z nich składa się z 7 pól. Jeśli figura
wyląduje na segmentach neutralnych, które są koloru
beżowego, to wszystkie postawione stawki zabiera
bank. Natomiast znalezienie się na jednym z 4 kolorowych
segmentów oznacza dla uczestników
wygraną. Może to być podwojenie postawionej
stawki, a nawet wypłata dziesięciokrotnie czy
wręcz stukrotnie powiększonej sumy!
Szczególnie sprytnym pomysłem jest zastosowanie
zielonych odcinków toru, co zmusza do
aktywnego udziału w grze wszystkich uczestników,
eśli figura wyląduje na takich polach, to wtedy
wszyscy gracze tracą te pieniądze, które nie zostały
przez nich postawione. Jest to bardzo dobry sposób
na grających ostrożnie i zachowawczo. Dodatkowo
na planszy znajdują się czarne pola, które mogą
okazać się w skutkach pozytywne albo negatywne.
Tak więc gra ta wymaga od uczestników podejmowania
przed każdym rzutem decyzji, ile pieniędzy
postawić, czyli ile potrafimy zaryzykować. Napięcie
rośnie, ruch za ruchem, aż do niespodziewanego
momentu, kiedy ktoś wygra pierwszy milion. Towarzyszy
temu zazwyczaj głośno okazywana radość.
Tramwaj
Jak wiadomo, tramwaj był pierwotnie ciągniony
przez konie, następnie do poruszania go wykorzystano
elektryczność. Był on zawsze jednym z ulubionych
motywów planszowych gier wyścigowych.
TRAMWAJ ma wiele wspólnego z opisywaną
wcześniej GRĄ W GĘSI. Trasa wyścigu obejmuje
na planszy 63 pola. Zdarzają się tu także rozmaite,
nieprzewidziane wydarzenia, które są w podobny
sposób uporządkowane, na przykład na polu
6 znajduje się również most. Przypuszczalnie
współcześni twórcy tego typu gier, w których
główną rolę odgrywał tramwaj, nie pamiętali
symbolicznego charakteru starych gier spiralnych
albo nie chcieli go już uwzględniać. Wszak były
to już czasy silników parowych i elektryczności.
W przeciwieństwie do GRY W GĘSI, mamy tu nie
jedną, lecz dwie spirale, które oprócz tego skierowane
są w przeciwnych kierunkach. Jeden tor gry
biegnie od zewnątrz do wewnątrz, a drugi równolegle
- z wewnątrz na zewnątrz. Na tzw. polach
zdarzeń może się okazać, że tramwaj wyskoczy
z szyn i trzeba zaczynać grę od początku,
albo też znajdzie się na na niewłaściwym torze
i pojedzie w przeciwnym kierunku. Podobnie
jak TRAMWAJ czy WYŚCIGI ROWEROWE i WYŚCIGI
SAMOCHODOWE, producentów gier towarzyskich
inspirowały także inne środki transportowe. Reguły
gry były zazwyczaj stosunkowo proste: przede
wszystkim chodziło o zakłady (stawki) i szybkie
przemieszczanie się do przodu.
Warto zauważyć, że plansze tych gier były
zrobione z doskonałych materiałów, a także duże,
stabilne i plastycznie dopracowane, wręcz dopieszczone,
ozdobione często atrakcyjną, inteligentnie
pouczającą grafiką.
To samo można powiedzieć o innych rekwizytach.
Czasami bywały one wręcz luksusowe. Figurki
wykonywano najczęściej z cyny i malowano ręcznie.
Natomiast talerzyki i pieniądze do gry oraz karty
zdarzeń i odznaczenia zrobione były zazwyczaj
z mosiądzu. Po roku 1 9 1 4 rekwizyty i ogólny wygląd
gier planszowych nie były już tak efektowne.