Gry loteryjne
Loterie wszelkiego rodzaju to najbardziej rozpowszechnione
we współczesnym świecie, a co więcej,
najbardziej lubiane gry hazardowe. Najstarsze
źródła wskazują na to, że pochodzą one z czasów
starożytnych. Już na początku naszej ery, w celu
dostarczenia rozrywki ludowi, loterie fantowe
organizowali rzymscy cesarze - August i Neron.
W średniowieczu, we Włoszech, rozpowszechniła się
loteria liczbowa. Wywodzi się ona z Genui, gdzie
losowaniu towarzyszyło przyjmowanie zakładów.
W Monachium pierwsza loteria towarowa (rzeczowa)
odbyła się w roku 1467. Następne takie
loterie zaczęto urządzać też w Ulm, Augsburgu,
Osnabriick i innych miastach Niemiec. Natomiast
pierwsza loteria pieniężna była podobno zorganizowana
w 1504 roku w Zurychu. We Francji
od roku 1539 zaczęto pobierać podatki od losów
loteryjnych.
Mamy tu do czynienia, tak jak w przypadku
innych gier hazardowych, z dreszczykiem emocji,
napięciem, jakie powstaje z przeplatania się złej passy
z dobrą, szczęścia z niepowodzeniem, wygranej
ze stratą.
Loteria obrazkowa
Początkowo większość gier loteryjnych składała
się z arkusza zawierającego od 50 do 80 obrazków,
na których zaznaczało się wygrane lub przegrane.
Arkusz taki był zazwyczaj pocięty na pojedyncze
obrazki. Każdy z graczy płacił stawkę kasjerowi,
który wyciągał obrazki - jeden po drugim - i wypłacał
wygrane lub kasował przegrane. Pośród tych
obrazków znajdowały się tzw. puste losy oraz
jeden, który wygrywał całą pulę.
Obecnie loteryjka obrazkowa stała się praktycznie
tylko dziecięcą zabawą. Każdy uczestnik otrzymuje
tabliczkę, która przedstawia 6 lub 9 obrazków.
Prowadzący grę kolejno wyciąga zakryte karty
i wywołuje je lub pokazuje. Ten z graczy, który
znajdzie na swojej planszy właściwy obrazek, może
go na niej położyć. Uczestnik gry, który najszybciej
wypełni obrazkami swoją tablicę, staje się zwycięzcą.
Loteria liczbowa
Do loterii liczbowej potrzeba 6 lub więcej tablic,
na których w 3 rzędach poziomych i 9 rzędach
pionowych naniesione są numery od 1 do 90.
W rzędach poziomych znajduje się 5 różnych cyfr,
natomiast w rzędach pionowych są cyfry zawarte
w kolejnych dziesiątkach (p. ilustracja po prawej).
Jeden z graczy zostaje kasjerem i „sprzedaje"
tablice za uzgodnioną liczbę żetonów. Następnie
wyciąga on z pudełka lub woreczka jeden z ukrytych
tam sztonów i ogłasza jego numer. Wówczas
uczestnicy gry zakrywają na swoich tabliczkach
pole oznaczone wywoływanym numerem za pomocą
kwadracików, które często są przezroczyste.
Kasjer używa do tego celu swoich sztonów
z liczbami. Ten z graczy, który jako pierwszy zakryje
swoje 15 pól na jednej z tabliczek, jest zwycięzcą.
On też otrzymuje całą pulę.
Bingo
Zasady gry w BINGO opracowano w XIX wieku jako
kolejną odmianę loterii liczbowej. Obecnie należy
ona do gier szczególnie popularnych i lubianych
w USA i Anglii. Znajdują się tam oficjalne salony
do gier w BINGO, które obracają miliardami (w Polsce
też). BlNGO jest również ulubioną grą domową.
Tabele do gry mają 5 pionowych kolumn.
Nad każdą z nich znajduje się jedna litera słowa
B-I-N-G-O. Poniżej jest 5 rzędów poziomych,
z których każdy zawiera 5 cyfr — od 1 do 75, czasami
do 90. Jest jednakże wyjątek: mianowicie w trzecim
rzędzie (środkowym), trzecie pole, a więc jego
środek, oznaczone jest znakiem x.
Prowadzący grę rozdaje albo „sprzedaje" karty
(blankiety) z kolumnami cyfr. Każdy z 75 (lub
90) kamieni z cyframi oznaczony jest też jedną z liter
słowa B-I-N-G-O. Wszyscy gracze kładą pierwszą
płytkę zakrywającą na pole oznaczone znakiem x.
Prowadzący grę wyciąga jeden z kamieni i ogłasza
ego numer oraz literę. Następnie kładzie ten
kamień na tablicy kontrolnej. Grający przykrywają
wywołany numer płytką. Pierwszy z graczy, któremu
uda się ułożyć rząd złożony z 5 zakrytych pól,
krzyczy „bingo" i wygrywa. Jeden z wariantów gry
w BINGO wygląda w ten sposób, że jest ona prowadzona
tak długo, aż zostaną wyczerpane
wszystkie numery. Natomiast każde bingo
jest kontrolowane przez prowadzącego grę
i oceniane taką liczbą punktów, jaką daje
zsumowanie cyfr w danym rzędzie. Ten, kto ma
na swoim koncie najwięcej punktów jest zwycięzcą.
Można się też umówić, iż gra toczy się
do chwili zgromadzenia na koncie jednego z graczy
1000 punktów.