Węże i drabiny
Węże i drabiny
Liczba graczy: 2-6
Rekwizyty gry: plansza, piony, kostka
W roku 1 8 9 2 F.H. Ayres wydal w Anglii grę
WĘŻE I DRABINY w formie okrągłej planszy. W ślad
za nim w roku 1 8 9 3 R.H. Hartę publikuje podobną
grę na planszy sześciokątnej, na której znajdowały
się wężowe tory gry, składające się zazwyczaj
ze 1 0 0 pól.
Gra ta była znana pierwotnie w Indiach pod nazwą
MOKSHA PATAMU i miała ściśle religijny charakter.
Drabiny, które symbolizowały cnotę, mogły skrócić
czas konieczny do ponownych narodzin. Natomiast
ostatnie pole planszy oznaczało osiągnięcie
całkowitej doskonałości, perfekcji, czyli błogostan.
Jeśli pion jednego z graczy znajdzie się na polu,
na którym znajduje się dół drabiny, oznaczający
cnotę, to bardzo szybko przemieszcza się do przodu
(do góry po drabinie). Jeśli zaś trafi na pole z głową
węża, który symbolizuje zło, to odwrotnie, musi
wówczas się cofnąć na pole, na którym znajduje
się ogon tego gada.
W Egipcie, w grobowcach I X i XIII dynastii,
odkryto również planszę, która jest bardzo podobna
do gry w WĘŻE I DRABINY. Nosiła ona nazwę PSY
I SZAKALE.
Trzeba przyznać, że symboliczny charakter tej
gry został w ciągu ostatnich lat w Europie prawie
całkowicie zapomniany. WĘŻE I DRABINY są jeszcze
tylko przedstawiane na planszach tej gry wydawanych
w Anglii. W innych krajach wykorzystuje
się tę formę zabawy jako prostą grę losową, w której
rozgrywka przeprowadzana jest za pomocą kości,
z zastosowaniem różnorakich niespodzianek.
PRZEBIEG GRY
Każdemu z graczy przysługuje jeden pion. Rzuty
wykonywane są kostką i stosownie do liczby
wyrzuconych punktów, pion jest przesuwany na
odpowiednie pole. Ten, komu uda się wyrzucić 6,
ma prawo do jeszcze jednego rzutu. Jeśli pion trafi
na pole ze stojącą drabiną, to jest przesuwany na
miejsce, na którym znajduje się jej szczyt. Kiedy
znajdzie się na polu z głową węża, to zsuwa się
w dół, na pole z ogonem tego gada. Jeśli stanie
na polu zajętym przez pion innego gracza, to musi
się cofnąć na miejsce, z którego nastąpił ten ruch.
Zwycięzcą w tej grze jest uczestnik, który bezpośrednim
rzutem osiągnie pole o numerze 100.
Moksha Patamu
MOKSHA PATAMU jest rytualną grą pochodzącą
z Indii, z której w Anglii rozwinięto grę drabinkową
(WĘŻE I DRABINY). Wykorzystywano ją do medytacji
nad możliwościami osiągnięcia błogostanu. Przy
czym wspinano się po stopniach cnoty (szczeblach
drabiny) lub spadano w dół pod ciężarem grzechów.
Plansza przedstawiała sens życia, którego celem
jest dążenie do doskonałości.
Hinduizm naucza, że człowiekowi cały czas
towarzyszą dobro (pap) i zło (punya). Dlatego też
duże znaczenie ma droga, którą on podąża. Niestety,
podejmowanie takich albo innych decyzji nie zawsze
jest zależne od człowieka, lecz często znajduje
się w rękach losu (kości).
Podążanie drogami cnoty (wiara, wiarygodność,
wspaniałomyślność, wiedza i asceza) skraca naszą
drogę do osiągnięcia ostatecznej doskonałości
i zjednoczenia z absolutem. Drogi grzechu (nieposłuszeństwo,
zarozumiałość, podłość, kradzież,
kłamstwo, opilstwo, wina, morderstwo, gniew,
chciwość, pycha i żądze) spychają nas natomiast
nieodwołalnie do poziomu zwierzęcia (węża).